spot_img
HomeLimburgs Perspectief

Limburgs Perspectief

-

Ik hou niet van ochtend– het begint te vroeg op de dag. De andere ochtend was erger dan veel en begon vanaf het begin slecht. Ik herken altijd dat het mist, waarschijnlijk een slechte dag wordt als het begint met stijgen. Ik was chagrijniger dan een eetgelegenheid aan zee.

Ik had een chirurgische ingreep aan mijn hand gehad en slikte pijnstillers die me lusteloos maakten, dus ik wilde gewoon stoppen met kijken naar herhalingen van Gilligan’s Island en oude films. Maar midden in “It’s a Wonderful Life” viel mijn televisie uit. (Vrolijk kerstfeest, Bedford Falls!) Ik herken niet wat ermee misging, maar het kan iets te maken hebben gehad met de vuren die op de rug flitsten als vuurwerk op 4 juli.

Begrijp je hoe saai en ook vervelend het is om chagrijnig, uitgeput en ziek te zijn, maar geen televisie ter afleiding te hebben? Ik moest mijn eigen bedrijf tolereren. Dat is net zo leuk als de dag doorbrengen in een telefooncel met een Pitt Bull die PMS heeft.

Ik besloot kerstkoekjes te maken, maar dat lukte niet. Het eerste gerecht met deeg was vloeibaarder dan mijn neus. De tweede set was zo plakkerig als gebruikt tandvlees op een hete weg, en ik verloor de derde batch zwarter dan de vingernagels van een vetaap. Geen wonder dat ik een hekel heb aan koken. Na drie flops gaf ik me over en beloofde ik nooit meer een ovenwant aan te raken. Ik geloof dat ik een industriƫle kok word, precies kokend wat in de magnetron opgewarmd kan worden tijdens tv-commercials.

Ik pakte de kruik met sap en stootte hem op het aanrecht. De bodem ontplofte als een te gaar Johnsonville-snotaap. Een hete bron van sap en gebroken glas spetterde zowel de kasten als de vloer. Nadat ik dat had opgeruimd, ging ik naar de studeerkamer en liep door de kamer op een stapel hondenkots en smeerde het over het tapijt. Weer een rommeltje om op te ruimen.

De laatste lik was toen ik naar de drogist ging voor antibiotica. Toen de apotheker me vertelde dat het je $ 60 zou kosten voor drie dagen, werd ik gekker dan een verstopte ratelslang. En als een ratelslang was ik van plan iemand aan te vallen. Ik had niet zoveel geld bij me, dus ik moest vertrekken zonder de pillen.

Toen ik thuiskwam, stampte ik rond mopperend over alles wat me irriteerde. Omdat ik chagrijniger was dan een giraf met keelontsteking, kon ik geen eenzaam punt bedenken dat me niet insekten.

Toevallig hoorde ik tijdens het luisteren naar de radio een country deuntje met de titel: “Ik haat alles.” Mijn overtuigingen precies!

Daarna herinnerde ik me een grappig verhaal over een jongere die een grap uithaalde met zijn grootvader. Terwijl de oude man sliep, maakte zijn kleinzoon de turkije schoon. Toen grootvader opstond, klaagde hij dat de kamer negatief rook. Toen hij regelrecht een andere ruimte binnenliep, rook die persoon op dezelfde manier. Ten slotte ging hij naar buiten om aan de geur te ontsnappen, maar die volgde hem. Grootvader zei luid: “De hele wereld heeft een geur!”

Gisteren, facings limburg, leek het alsof de hele wereld stonk.

Ik weet zeker dat dit soort aannames voortkomen uit het focussen op het negatieve en het niet zien van het positieve. Als ik dat doe, vermeld ik punten als ‘constant’, ‘nooit ooit’ of ‘iedereen’. Bijvoorbeeld: “iedereen heeft een veel beter leven dan ik.” Of “Dingen trainen nooit voor mij.” En “Waarom komen er constant slechte punten bij mij op?” Ik weet effectief dat niet iedereen een beter leven heeft. Negatieve punten komen niet constant alleen bij mij voor, maar onlangs leek het zeker zo. Als ik een “facings turkije” heb en het gevoel heb dat de hele wereld slecht ruikt, moet ik mijn valse zelfpraat uitdagen en ook mijn “stinkende” denken bijstellen”.

Ik kan mijn omstandigheden niet reguleren, maar ik kan mijn manier van denken wel reguleren. Het omkeren van een Limburgse mindset vraagt om het ontwikkelen van een mindset van dankbaarheid. Als ik het gevoel heb dat alles wat slecht is en de wereld een geur heeft, moet ik stoppen en een bewust initiatief nemen om me op het positieve te concentreren. Ik denk aan de goede dingen waarvoor ik gelukkig kan zijn. Als er absoluut niets anders is, kan ik dankbaar zijn dat ik vandaag ben opgestaan. (Nou, misschien zijn er dagen dat dat niet zo positief LIJKT.).

Als ik mijn ware zegeningen tel, voel ik me slecht over de manier waarop ik zeur en heb ik ook medelijden met mezelf. Ik heb veel meer dan veel anderen. Ik heb veel om dankbaar voor te zijn en ook niets om over te mopperen.

Negatieve zelfpraat kan me het gevoel geven dat de hele wereld een geur heeft, maar hoop is net zo krachtig. Door dankbaarheid uit te oefenen, verandert mijn overzicht vaak. Een Limburgse mentaliteit kan een houding van dankbaarheid worden.

Related Post

Latest post